vlaanderen: verschil tussen versies
(tekst vanaf Wikipedia) |
k |
||
| Regel 3: | Regel 3: | ||
Vlaanderen, Vlaming en Vlaams zijn afgeleid van ''flâm'', een Ingveoonse vorm van het Germaanse ''flauma'' en dit betekent "overstroomd gebied". Deze etymologie lijkt de enige die taalkundig mogelijk is en klopt geografisch uitstekend. Deze betekenis is zeer toepasselijk voor het Vlaamse kustgebied dat tussen de 3e en de 8e eeuw tweemaal per dag overstroomde door de Noordzee. | Vlaanderen, Vlaming en Vlaams zijn afgeleid van ''flâm'', een Ingveoonse vorm van het Germaanse ''flauma'' en dit betekent "overstroomd gebied". Deze etymologie lijkt de enige die taalkundig mogelijk is en klopt geografisch uitstekend. Deze betekenis is zeer toepasselijk voor het Vlaamse kustgebied dat tussen de 3e en de 8e eeuw tweemaal per dag overstroomde door de Noordzee. | ||
| − | Een inwoner van dit overstroomd gebied is dus een ''Flaming'', het adjectief ''Flamis''. Door bij de stam ''flâm'' het suffix ''-andra'' te voegen, bekomt men in datief meervoud ''Flaumandrum'', verkort tot ''Flamandrum'' en uiteindelijk ''Flandrum''. Ten slotte werd de ''f'' een ''v'' in het Nederlands, vandaar ''Vlaming'', ''Vlaams'' en ''Vlaanderen''. De plaatsnaam staat in het meervoud in het Nederlands ''Vlaanderen'', het Duits ''Flandern'', het Engels ''Flanders'', het Spaans ''Flandes'' en het | + | Een inwoner van dit overstroomd gebied is dus een ''Flaming'', het adjectief ''Flamis''. Door bij de stam ''flâm'' het suffix ''-andra'' te voegen, bekomt men in datief meervoud ''Flaumandrum'', verkort tot ''Flamandrum'' en uiteindelijk ''Flandrum''. Ten slotte werd de ''f'' een ''v'' in het Nederlands, vandaar ''Vlaming'', ''Vlaams'' en ''Vlaanderen''. De plaatsnaam staat in het meervoud in het Nederlands ''Vlaanderen'', het Duits ''Flandern'', het Engels ''Flanders'', het Spaans ''Flandes'' en het Italiaans ''le Fiandre''. In het Frans gebruikt men zowel ''Les Flandres'' als ''La Flandre''. |
De Vlamingen doen hun intrede in de geschiedenis in het levensverhaal van Sint-Eligius (ca.590-660), de ''Vita sancti Eligii''. Dit werd opgesteld vóór 684, maar is slechts bekend in een omwerking van rond 725. Daar verschijnen de "Flanderenses" die wonen "in Flandris". In het Latijn evolueerde dit later tot de gestandaardiseerde vormen ''Flandrenses'' en ''Flandria''. | De Vlamingen doen hun intrede in de geschiedenis in het levensverhaal van Sint-Eligius (ca.590-660), de ''Vita sancti Eligii''. Dit werd opgesteld vóór 684, maar is slechts bekend in een omwerking van rond 725. Daar verschijnen de "Flanderenses" die wonen "in Flandris". In het Latijn evolueerde dit later tot de gestandaardiseerde vormen ''Flandrenses'' en ''Flandria''. | ||
Versie van 30 sep 2011 om 15:05
De onderstaande tekst is afkomstig van het Wikipedia-artikel Graafschap Vlaanderen. Deze is (c) diverse Wikipedia-bijdragers, en valt onder de CC-BY-SA licentie.
Vlaanderen, Vlaming en Vlaams zijn afgeleid van flâm, een Ingveoonse vorm van het Germaanse flauma en dit betekent "overstroomd gebied". Deze etymologie lijkt de enige die taalkundig mogelijk is en klopt geografisch uitstekend. Deze betekenis is zeer toepasselijk voor het Vlaamse kustgebied dat tussen de 3e en de 8e eeuw tweemaal per dag overstroomde door de Noordzee.
Een inwoner van dit overstroomd gebied is dus een Flaming, het adjectief Flamis. Door bij de stam flâm het suffix -andra te voegen, bekomt men in datief meervoud Flaumandrum, verkort tot Flamandrum en uiteindelijk Flandrum. Ten slotte werd de f een v in het Nederlands, vandaar Vlaming, Vlaams en Vlaanderen. De plaatsnaam staat in het meervoud in het Nederlands Vlaanderen, het Duits Flandern, het Engels Flanders, het Spaans Flandes en het Italiaans le Fiandre. In het Frans gebruikt men zowel Les Flandres als La Flandre.
De Vlamingen doen hun intrede in de geschiedenis in het levensverhaal van Sint-Eligius (ca.590-660), de Vita sancti Eligii. Dit werd opgesteld vóór 684, maar is slechts bekend in een omwerking van rond 725. Daar verschijnen de "Flanderenses" die wonen "in Flandris". In het Latijn evolueerde dit later tot de gestandaardiseerde vormen Flandrenses en Flandria.
