god

god zn. ‘opperwezen’

Gezien het ontbreken van cognaten buiten het Germaans zou het woord betrekkelijk laat gevormd kunnen zijn, te weten ná het verdwijnen van laryngalen. In dat geval is het alsnog met pie. *ǵ^heuH- ‘aanroepen’ te verbinden. Dat wil zeggen: bij een laat-pie. werkwoord *ǵ^heu-(u)e- ware een (nieuw) voltooid deelwoord *ǵ^hu-tó- ‘het aangeroepene’ gevormd, dat zich ontwikkelde tot pgm. *guda-. Vergelijk de korte klinker van pgm. *bruþa- ~ *bruda- ‘vleesnat, soep’ (oe. broð, on. broð, ohd. brod, brot), dat wel bij *brewwan- (nnl. brouwen enz.) hoort, van pie. *b^hreuh₁- ‘koken, brouwen’ (LIV² 96). Of vergelijk pgm. *friþu- (nnl. vrede enz.) ondanks de pie. wortel *preiH- (LIV² 490) met laryngaal.

[O.E.C. van Renswoude]