kappen1

kappen 1 ww. ‘hakken’

Waarschijnlijker is dat kappen met nnl. kapen ‘roven’ (< ‘afscheuren’) en mnl. caven ‘splijten, scheiden; beslissen’ teruggaat op een o-trap iteratief/intensief met ongelijk paradigma van het slag dat Kroonen (2011) heeft beschreven: pgm. 3ev. *kappōþi, 3mv. *kabunanþi, de voortzetting van pie. 3ev. *ǵob^h-néh₂-ti, 3mv. *ǵob^h-nh₂-énti, bij de wortel *ǵeb^h- ‘rijten, snijden, bijten; eten, kauwen’ (LIV² 161). Binnen het Germaans zijn onder meer nnl. cavel ‘kaak’, nnl. kevel ‘tandeloze kaak’ en kavel ‘lot(staafje)’ verwant en mogelijk ook nnl. kif ‘afgewerkte run’. Buiten het Germaans vinden we o.a. Oudkerkslavisch i-zobljǫ ‘verteren’.

[O.E.C. van Renswoude]

Verwijzing: Kroonen, G., The Proto-Germanic n-stems (Leiden, 2011)