medemens

medemens zn. ‘een ander mens, naaste’

Mnl. medemensch in Vrede sullen wy hebben mit onsen medemenschen [15e eeuw; MNW]; vnnl. in Hebt deernis met uwe meedemensch [1776; WNT]. In de DBNL vinden we nog een oudere attestatie dan de oudste die WNT geeft: Om hier sijn medemensch, te thoonen sulcx met stichtingh... (Weemers, A., 'Op de Vrage: Wat oeff'ningh is elck best, en nodighst voor 't ghemeen?', in Vlissings redens lust-hof, beplant met seer schoone en bequame oeffeningen. Jacob Jansz Pick, Vlissinge, 1642).

Afgeleid van mens met het achtervoegsel mede-.

-- YA